Eiketske op Aruba

Vakantie I : De Efteling

by eiketske on 20/07/2009, 08:21
Vakantie I : De Efteling | Reacties(0)

Vanaf 8 juli zijn we in Nederland, we dat zijn de kinderen en ik. Husband is op Aruba gebleven. Hij past op het huis en de beesten en kan lekker zijn gangetje gaan zonder kinderen en vrouw die hem lastig vallen )

De eerste dagen in Nederland waren regenachtig en fris. Konden we meteen wennen. De eerste dagen hebben we rustig aan gedaan. Mijn zus kwam meteen op bezoek met haar kids, we hebben wat boodschappen gedaan, een receptie gehad en dat was het wel.
Toen werd het toch tijd om iets te gaan doen. Nu had mijn zus gespaard bij de AH voor kaartjes voor de Efteling, speciaal voor ons. Haar kinderen zijn nog jong en hebben er nog niet zo veel aan. Onze kids zijn nu 7 en bijna 10, dus een mooie leeftijd voor de Efteling. Maandag 13 juli om 8.00 uur vertrokken we. Eerst met de trein naar Tilburg en dan met de bus naar Kaatsheuvel. Nu heb ik jaren in Tilburg gewoond dus het was allemaal bekend, al was er veel bijgebouwd en dat was alleen nog maar de ringbaan waar we over reden!

Bij de Efteling was het gezellig druk. Niet te vol gelukkig. We kochten meteen een plattegrond en begonnen in het sprookjesbos, omdat ik als eerste naar de Droomvlucht wilde. De jongens vonden het meteen geweldig. De Efteling is ook prachtig, het is mooi aangelegd, goed verzorgd en over alles is goed nagedacht. En precies op het moment dat je zin hebt in iets, is er precies dat tentje dat verkoopt waar jij op dat moment zin in hebt )

De Droomvlucht zijn we met zijn allen ingegaan en die vonden we ook allemaal prachtig, al vond oma het een beetje eng aan het eind.
En zo liepen we van attractie naar attractie. Een stuk met de trein rond het park, een rups en toen de eerste achtbaan. Jongste wilde wel in de Vogelrok, dus trok mama maar de stoute schoenen aan en ging met hem mee. Oudste wilde niet en oma al helemaal niet. Eerst even meten of jongste er wel in mocht en ja hoor, hij was groter dan 1.20 m en mocht dus overal in )
We moesten een tijdje in de rij staan, maar toen waren we aan de beurt. Vogelrok is dus een achtbaan (rollercoaster, mama!) die in je in het donker aflegt, je ziet echt niets. Ik was bang dat jongste weg zou glijden en hield hem goed vast, we vonden het allebei eng maar ook wel leuk. Toen ik jongste vroeg of hij nog eens wilde, was hij duidelijk, Nee!

Hij ziet er ook wel vervaarlijk uit!
Voor de jongens was het de eerste keer Efteling dus die wilden alles zien. Na de Vogelrok naar het Doolhof. Konden oma en mama ook even zitten
De kinderen vonden het geweldig, al was oudste bang dat hij er niet in mocht omdat hij groter is dan 1.50 m. Gelukkig mocht hij er gewoon in, het betekent alleen dat hij gemakkelijker over de heggen kon kijken
Na het doolhof gingen we naar de Pagode en de bootjes over de vijver.
En toen was het tijd voor de autootjes, die we hadden gezien vanuit de trein. Oma ging mee met de jongens. Oudste vergat te sturen, dus de auto schudde alle kanten op. Oma vond het maar eng, maar de jongens hadden de grootste lol.

De Efteling was open tot 21.00 uur die dag, dus we hoefden om 18.00 uur nog niet weg. En dat was maar goed ook, want we hadden nog steeds niet alles gezien. Jongste wilde ook in de Python, maar daar wilde ik echt niet in. Die maakt een kurketrekkerbeweging en dat vind ik echt niets. Tegenover de Python staat nu de Vliegende Hollander en daar zijn we toen maar in gegaan. Oma en oudste bleven weer buiten. Bij de Vliegende Hollander hebben we het langst moeten wachten. Bijna 40 minuten. En toen we er eenmaal inzaten was het natuurlijk zo afgelopen. Jongste vond het weer erg spannend en dat is ook te zien op de foto die van ons is gemaakt en die we gekocht hebben.

Om 20.00 uur zijn we toch maar naar de bushalte gegaan, we waren na zo’n dag heel moe maar ook heel voldaan. Efteling, dat willen we nog wel een keer!

Vakantie I : De Efteling

by eiketske on , 04:21
Vakantie I : De Efteling | Reacties(2)

Vanaf 8 juli zijn we in Nederland, we dat zijn de kinderen en ik. Husband is op Aruba gebleven. Hij past op het huis en de beesten en kan lekker zijn gangetje gaan zonder kinderen en vrouw die hem lastig vallen )

De eerste dagen in Nederland waren regenachtig en fris. Konden we meteen wennen. De eerste dagen hebben we rustig aan gedaan. Mijn zus kwam meteen op bezoek met haar kids, we hebben wat boodschappen gedaan, een receptie gehad en dat was het wel.
Toen werd het toch tijd om iets te gaan doen. Nu had mijn zus gespaard bij de AH voor kaartjes voor de Efteling, speciaal voor ons. Haar kinderen zijn nog jong en hebben er nog niet zo veel aan. Onze kids zijn nu 7 en bijna 10, dus een mooie leeftijd voor de Efteling. Maandag 13 juli om 8.00 uur vertrokken we. Eerst met de trein naar Tilburg en dan met de bus naar Kaatsheuvel. Nu heb ik jaren in Tilburg gewoond dus het was allemaal bekend, al was er veel bijgebouwd en dat was alleen nog maar de ringbaan waar we over reden!

Bij de Efteling was het gezellig druk. Niet te vol gelukkig. We kochten meteen een plattegrond en begonnen in het sprookjesbos, omdat ik als eerste naar de Droomvlucht wilde. De jongens vonden het meteen geweldig. De Efteling is ook prachtig, het is mooi aangelegd, goed verzorgd en over alles is goed nagedacht. En precies op het moment dat je zin hebt in iets, is er precies dat tentje dat verkoopt waar jij op dat moment zin in hebt )

De Droomvlucht zijn we met zijn allen ingegaan en die vonden we ook allemaal prachtig, al vond oma het een beetje eng aan het eind.
En zo liepen we van attractie naar attractie. Een stuk met de trein rond het park, een rups en toen de eerste achtbaan. Jongste wilde wel in de Vogelrok, dus trok mama maar de stoute schoenen aan en ging met hem mee. Oudste wilde niet en oma al helemaal niet. Eerst even meten of jongste er wel in mocht en ja hoor, hij was groter dan 1.20 m en mocht dus overal in )
We moesten een tijdje in de rij staan, maar toen waren we aan de beurt. Vogelrok is dus een achtbaan (rollercoaster, mama!) die in je in het donker aflegt, je ziet echt niets. Ik was bang dat jongste weg zou glijden en hield hem goed vast, we vonden het allebei eng maar ook wel leuk. Toen ik jongste vroeg of hij nog eens wilde, was hij duidelijk, Nee!

Hij ziet er ook wel vervaarlijk uit!
Voor de jongens was het de eerste keer Efteling dus die wilden alles zien. Na de Vogelrok naar het Doolhof. Konden oma en mama ook even zitten
De kinderen vonden het geweldig, al was oudste bang dat hij er niet in mocht omdat hij groter is dan 1.50 m. Gelukkig mocht hij er gewoon in, het betekent alleen dat hij gemakkelijker over de heggen kon kijken
Na het doolhof gingen we naar de Pagode en de bootjes over de vijver.
En toen was het tijd voor de autootjes, die we hadden gezien vanuit de trein. Oma ging mee met de jongens. Oudste vergat te sturen, dus de auto schudde alle kanten op. Oma vond het maar eng, maar de jongens hadden de grootste lol.

De Efteling was open tot 21.00 uur die dag, dus we hoefden om 18.00 uur nog niet weg. En dat was maar goed ook, want we hadden nog steeds niet alles gezien. Jongste wilde ook in de Python, maar daar wilde ik echt niet in. Die maakt een kurketrekkerbeweging en dat vind ik echt niets. Tegenover de Python staat nu de Vliegende Hollander en daar zijn we toen maar in gegaan. Oma en oudste bleven weer buiten. Bij de Vliegende Hollander hebben we het langst moeten wachten. Bijna 40 minuten. En toen we er eenmaal inzaten was het natuurlijk zo afgelopen. Jongste vond het weer erg spannend en dat is ook te zien op de foto die van ons is gemaakt en die we gekocht hebben.

Om 20.00 uur zijn we toch maar naar de bushalte gegaan, we waren na zo’n dag heel moe maar ook heel voldaan. Efteling, dat willen we nog wel een keer!

Blackout

by eiketske on 06/07/2009, 15:45
Blackout | Reacties(0)

Vrijdagavond (3 juli) moest ik werken tot 20.00 uur. De kinderen had ik meegenomen naar de bibliotheek, omdat husband een diner had met collega’s. Toen ik klaar was bij de bieb zijn we naar huis gegaan en hebben meteen gedoucht. De kinderen hebben nog iets gegeten en toen zijn we op bed gaan liggen om nog een film te kijken. Ineens deed de airco een beetje raar en ging toen uit en nog geen 10 seconden later viel alle electriciteit weg.

Nu is het om 21.00 uur op Aruba aardedonker! Ik heb snel een zaklamp gepakt die speciaal voor dit soort gelegenheden op een vaste plaats op onze slaapkamer staat. De computer uitgezet, want die draait op een ups en krijgt nog stroom zodat je alles waar je mee bezig bent kunt bewaren en dan de computer kunt afsluiten. En toen begonnen met kaarsen aansteken. Overal stonden kaarsen.
Samen met het uitvallen van de electriciteit kwam echter een gigantische regenbui. Dus het koelde flink af en de regen waaide een flink eind de patio op. Even later kwam husband ook thuis. Hij vertelde dat het hele eiland zonder stroom zat. Alleen de plaatsen met een generator konden doordraaien, zoals hotels en het ziekenhuis.

Ik ben op bed gaan liggen omdat ik zo moe was maar zelfs met de ramen open kwam er amper wind binnen. Nadat de regen stopte was het ook windstil. Oudste heeft op de tafel op de patio geslapen. Husband had er een matrasje voor hem opgelegd en daar is hij in slaap gevallen. Daar is het ook het lekkerst omdat daar de wind komt, als er wind is. Jongste lag eerst ook op tafel, maar kwam later bij mij liggen. En husband is op de kamer van de jongens belandt toen het stopte met regenen, want toen konden daar ook de ramen open en daar staat de wind op, dus wat koeler als onze kamer.
We hebben niet lekker geslapen die nacht. Zoals je in Nederland verwarming nodig hebt, heb je op Aruba op zijn minst een ventilator nodig, zeker in deze tijd van het jaar. Het was heel warm.
‘s Ochtends tegen 6 uur kwam de stroom weer terug. De airco sprong weer aan en de fan ook en toen hebben we nog lekker een uurtje in de koelte kunnen slapen.

In de krant stond die dag te lezen dat er een blikseminslag in de enige transformator die nog buiten staat had plaats gevonden. De laatste totale blackout was in 2002.

Klaarmaken voor de reis

by eiketske on , 15:30
Klaarmaken voor de reis | Reacties(0)

Aanstaande dinsdag is het zo ver, dan vertrekken we voor onze vakantie naar Nederland. We, dat zijn de kinderen en ik. Na twee jaar zullen de kinderen hun opa en oma en ooms en tantes weer zien. Natuurlijk moet er voor vertrek nog vanalles geregeld worden en zo ben ik al de hele week druk. Vorige week had ik al eens alle foto’s die afgedrukt moeten worden uitgezocht en op cd gezet. Ook de videocamera moest herontdekt worden. Hoe zat het ook al weer. Ik had twee jaar geleden wat gefilmd, maar daar is dus overheen gefilmd en nu staat er alleen maar twee minuten van het afzwemmen voor diploma A van oudste op. Ik heb dus nog genoeg ruimte om te filmen in Nederland

Deze week ben ik bezig geweest alle adressen te controleren en kijken of ik emailadressen kon vinden. Tijdens een upgrade van onze computer zijn we alle emailadressen kwijt geraakt, dus als je dit leest stuur me een mail, zodat ik je emailadres weer heb! )

Een van de dingen die je ook doet voor je weg gaat is nog gauw afspreken met een paar mensen. Zo ben ik gaan lunchen met een vriendin bij de Suikertuin, een ontbijt- en lunchrestaurant in de stad. Het is gevestigd in een oud Arubaans cunucuhuisje en dat geeft heel veel sfeer. Voorheen zat er een restaurant waar je kon fondueen in, maar dat heeft het niet gehaald. We hebben een lekker broodje warm vlees gegeten. Mjamm…  en de dag erna ben ik gaan koffie drinken met een andere vriendin. Heel gezellig! Iedere keer denk ik dat moet ik vaker doen en dan komt er weer iets tussen.

Het weekend was dus om de koffers klaar te maken. De jongens ook maar aan het werk gezet, zodat ze in het vliegtuig niet gaan zeuren dat ze niets bij zich hebben en niets te doen hebben. Puzzelboekjes, kleurboeken, potloden, Nintendo DS, lego… Zolang het in de handbag pas mag het mee

Dinsdag nog de laatste dingetjes in de koffer en dan wachten tot 2 uur om te gaan inchecken. De kinideren gaan nog naar hun opvang die dag, zodat het wachten niet zo lang valt. Gelukkig heeft de opvang allerlei activiteiten georganiseerd voor deze week en op dinsdag gaan ze nog naar een dierentuin. En dan in het vliegtuig naar Nederland! Here we come!!!

Blackout

by eiketske on , 11:45
Blackout | Reacties(0)

Vrijdagavond (3 juli) moest ik werken tot 20.00 uur. De kinderen had ik meegenomen naar de bibliotheek, omdat husband een diner had met collega’s. Toen ik klaar was bij de bieb zijn we naar huis gegaan en hebben meteen gedoucht. De kinderen hebben nog iets gegeten en toen zijn we op bed gaan liggen om nog een film te kijken. Ineens deed de airco een beetje raar en ging toen uit en nog geen 10 seconden later viel alle electriciteit weg.

Nu is het om 21.00 uur op Aruba aardedonker! Ik heb snel een zaklamp gepakt die speciaal voor dit soort gelegenheden op een vaste plaats op onze slaapkamer staat. De computer uitgezet, want die draait op een ups en krijgt nog stroom zodat je alles waar je mee bezig bent kunt bewaren en dan de computer kunt afsluiten. En toen begonnen met kaarsen aansteken. Overal stonden kaarsen.
Samen met het uitvallen van de electriciteit kwam echter een gigantische regenbui. Dus het koelde flink af en de regen waaide een flink eind de patio op. Even later kwam husband ook thuis. Hij vertelde dat het hele eiland zonder stroom zat. Alleen de plaatsen met een generator konden doordraaien, zoals hotels en het ziekenhuis.

Ik ben op bed gaan liggen omdat ik zo moe was maar zelfs met de ramen open kwam er amper wind binnen. Nadat de regen stopte was het ook windstil. Oudste heeft op de tafel op de patio geslapen. Husband had er een matrasje voor hem opgelegd en daar is hij in slaap gevallen. Daar is het ook het lekkerst omdat daar de wind komt, als er wind is. Jongste lag eerst ook op tafel, maar kwam later bij mij liggen. En husband is op de kamer van de jongens belandt toen het stopte met regenen, want toen konden daar ook de ramen open en daar staat de wind op, dus wat koeler als onze kamer.
We hebben niet lekker geslapen die nacht. Zoals je in Nederland verwarming nodig hebt, heb je op Aruba op zijn minst een ventilator nodig, zeker in deze tijd van het jaar. Het was heel warm.
‘s Ochtends tegen 6 uur kwam de stroom weer terug. De airco sprong weer aan en de fan ook en toen hebben we nog lekker een uurtje in de koelte kunnen slapen.

In de krant stond die dag te lezen dat er een blikseminslag in de enige transformator die nog buiten staat had plaats gevonden. De laatste totale blackout was in 2002.

Klaarmaken voor de reis

by eiketske on , 11:30
Klaarmaken voor de reis | Reacties(2)

Aanstaande dinsdag is het zo ver, dan vertrekken we voor onze vakantie naar Nederland. We, dat zijn de kinderen en ik. Na twee jaar zullen de kinderen hun opa en oma en ooms en tantes weer zien. Natuurlijk moet er voor vertrek nog vanalles geregeld worden en zo ben ik al de hele week druk. Vorige week had ik al eens alle foto’s die afgedrukt moeten worden uitgezocht en op cd gezet. Ook de videocamera moest herontdekt worden. Hoe zat het ook al weer. Ik had twee jaar geleden wat gefilmd, maar daar is dus overheen gefilmd en nu staat er alleen maar twee minuten van het afzwemmen voor diploma A van oudste op. Ik heb dus nog genoeg ruimte om te filmen in Nederland

Deze week ben ik bezig geweest alle adressen te controleren en kijken of ik emailadressen kon vinden. Tijdens een upgrade van onze computer zijn we alle emailadressen kwijt geraakt, dus als je dit leest stuur me een mail, zodat ik je emailadres weer heb! )

Een van de dingen die je ook doet voor je weg gaat is nog gauw afspreken met een paar mensen. Zo ben ik gaan lunchen met een vriendin bij de Suikertuin, een ontbijt- en lunchrestaurant in de stad. Het is gevestigd in een oud Arubaans cunucuhuisje en dat geeft heel veel sfeer. Voorheen zat er een restaurant waar je kon fondueen in, maar dat heeft het niet gehaald. We hebben een lekker broodje warm vlees gegeten. Mjamm…  en de dag erna ben ik gaan koffie drinken met een andere vriendin. Heel gezellig! Iedere keer denk ik dat moet ik vaker doen en dan komt er weer iets tussen.

Het weekend was dus om de koffers klaar te maken. De jongens ook maar aan het werk gezet, zodat ze in het vliegtuig niet gaan zeuren dat ze niets bij zich hebben en niets te doen hebben. Puzzelboekjes, kleurboeken, potloden, Nintendo DS, lego… Zolang het in de handbag pas mag het mee

Dinsdag nog de laatste dingetjes in de koffer en dan wachten tot 2 uur om te gaan inchecken. De kinideren gaan nog naar hun opvang die dag, zodat het wachten niet zo lang valt. Gelukkig heeft de opvang allerlei activiteiten georganiseerd voor deze week en op dinsdag gaan ze nog naar een dierentuin. En dan in het vliegtuig naar Nederland! Here we come!!!

Opruimen

by eiketske on 29/06/2009, 13:13
Opruimen | Reacties(0)

Het was zondag en nog een week voordat de vakantie begint. De hele zaterdag had ik al op bed gelegen omdat ik last had van mijn rug. En in mijn hoofd maalde het maar omdat ik nog van alles moest regelen voor de vakantie. Zondag ben ik toch maar opgestaan en heel voorzichtig wat gaan doen. Machine was aangezet, plantjes water gegeven, auto schoon gespoten en toen toch maar aan de gang in onze middelste kamer, mijn naaikamertje. De kast daar zat propvol en er lag materiaal van weken op tafel. Tijd om dus eens orde op zaken te stellen. In de kast had ik oude kleren van de kinderen gegooid die weg konden. Er lagen gordijnen en dekens. Te vol dus. Ik heb alles gesorteerd en verschillende zakken gemaakt. Een met kleren die weg kunnen, een zak met restjes stof en een zak met spullen die weggegooid kunnen worden. De dekens zijn naar mijn gedeelte van de klerenkast gegaan en de tassen die daar stonden zijn weer naar de naaikamer gekomen. En de gordijnen en bankovertrekken zijn in de bovenkasten opgeruimd. De zak met kleren kan naar mijn schoonzus en die weet weer iemand die ze daar blij mee kan maken. De zak met restjes stof is naar de school van de jongens gegaan. De kleuters kunnen daar nog vanalles mee doen. En al die mini rugzakjes van de jongens toen ze nog peuters waren..? Die gaan echt weg nu!

Oudste heeft toen de koffers voor mij gepakt die bij hun in de bovenkasten liggen en die staan nu klaar om ingepakt te worden. Nog 8 nachtjes slapen ))

Opruimen

by eiketske on , 09:13
Opruimen | Reacties(0)

Het was zondag en nog een week voordat de vakantie begint. De hele zaterdag had ik al op bed gelegen omdat ik last had van mijn rug. En in mijn hoofd maalde het maar omdat ik nog van alles moest regelen voor de vakantie. Zondag ben ik toch maar opgestaan en heel voorzichtig wat gaan doen. Machine was aangezet, plantjes water gegeven, auto schoon gespoten en toen toch maar aan de gang in onze middelste kamer, mijn naaikamertje. De kast daar zat propvol en er lag materiaal van weken op tafel. Tijd om dus eens orde op zaken te stellen. In de kast had ik oude kleren van de kinderen gegooid die weg konden. Er lagen gordijnen en dekens. Te vol dus. Ik heb alles gesorteerd en verschillende zakken gemaakt. Een met kleren die weg kunnen, een zak met restjes stof en een zak met spullen die weggegooid kunnen worden. De dekens zijn naar mijn gedeelte van de klerenkast gegaan en de tassen die daar stonden zijn weer naar de naaikamer gekomen. En de gordijnen en bankovertrekken zijn in de bovenkasten opgeruimd. De zak met kleren kan naar mijn schoonzus en die weet weer iemand die ze daar blij mee kan maken. De zak met restjes stof is naar de school van de jongens gegaan. De kleuters kunnen daar nog vanalles mee doen. En al die mini rugzakjes van de jongens toen ze nog peuters waren..? Die gaan echt weg nu!

Oudste heeft toen de koffers voor mij gepakt die bij hun in de bovenkasten liggen en die staan nu klaar om ingepakt te worden. Nog 8 nachtjes slapen ))

Jonge poesjes

by eiketske on 28/06/2009, 18:51
Jonge poesjes | Reacties(0)

Vorig jaar in Augustus was ik op het werk en opeens kwam een collega bij mij met de vraag of ik poesjes wou. Nou nee, niet echt, ik had er al verschillende thuis. "Ja er zijn net vanochtend twee poesjes uit een auto gezet en hier achter gelaten", zei mijn collega. Tja, en toen ik ging kijken waren het twee schattige poesjes. Een zwarte met wit en een lapjeskat, maar vooral wit. Ik heb ze toch maar meegenomen. Ze waren zo schattig… De zwarte was een vrouwtje en de witte lapjeskat was een mannetje. We noemden ze Kika en Nemo. Kika is een tijdje geleden al verdwenen. Waarschijnlijk overreden door een auto, maar we hebben haar niet meer gevonden. Vooral jongste vond dat heel erg, hij hecht heel erg aan de katten.
Kika en Nemo waren ook altijd samen, dus Nemo voelde zich ook een beetje eenzaam.

Een paar weken geleden lag Nemo bij mij op bed en ik streelde hem en ineens voel ik tepeltjes. Ik vond het raar, dus ik draaide hem om en pats een dikke buik, helemaal geen kater dus!!! Nee, een vrouwtje en nog zwanger ook…. Tja, toch een paar balletjes over het hoofd gezien blijkbaar

Nu gaan we bijna naar Nederland op vakantie, dus ik vroeg me al af of de kittens dan al geboren zouden zijn. Ik heb de dierenarts gebeld om te vragen of het mogelijk was te bepalen hoe ver een poes zwanger is. Ja dat kon, via een echo en die echo kostte dan Afl. 80,00. Dan maar niet, dan wachten we wel gewoon af.
Dinsdag 23 juni was ik in ons washok en zag daar onder een tafel een houten veilingkist op zijn zijkant staan. Hmmm, dacht ik, laat ik die nou maar gewoon neerzetten zodat Nemo er in kan als het nodig is.
De volgende dag kwam jongste binnen gerend, helemaal enthousiast want Nemo had haar poesjes gekregen! En ja hoor, drie kittens lagen er. Een hele witte, een witte met grijze vlekken en zwarte vlekken in het snuitje en een grijs met witte. Heel schattig!!

Jonge poesjes

by eiketske on , 14:51
Jonge poesjes | Reacties(0)

Vorig jaar in Augustus was ik op het werk en opeens kwam een collega bij mij met de vraag of ik poesjes wou. Nou nee, niet echt, ik had er al verschillende thuis. "Ja er zijn net vanochtend twee poesjes uit een auto gezet en hier achter gelaten", zei mijn collega. Tja, en toen ik ging kijken waren het twee schattige poesjes. Een zwarte met wit en een lapjeskat, maar vooral wit. Ik heb ze toch maar meegenomen. Ze waren zo schattig… De zwarte was een vrouwtje en de witte lapjeskat was een mannetje. We noemden ze Kika en Nemo. Kika is een tijdje geleden al verdwenen. Waarschijnlijk overreden door een auto, maar we hebben haar niet meer gevonden. Vooral jongste vond dat heel erg, hij hecht heel erg aan de katten.
Kika en Nemo waren ook altijd samen, dus Nemo voelde zich ook een beetje eenzaam.

Een paar weken geleden lag Nemo bij mij op bed en ik streelde hem en ineens voel ik tepeltjes. Ik vond het raar, dus ik draaide hem om en pats een dikke buik, helemaal geen kater dus!!! Nee, een vrouwtje en nog zwanger ook…. Tja, toch een paar balletjes over het hoofd gezien blijkbaar

Nu gaan we bijna naar Nederland op vakantie, dus ik vroeg me al af of de kittens dan al geboren zouden zijn. Ik heb de dierenarts gebeld om te vragen of het mogelijk was te bepalen hoe ver een poes zwanger is. Ja dat kon, via een echo en die echo kostte dan Afl. 80,00. Dan maar niet, dan wachten we wel gewoon af.
Dinsdag 23 juni was ik in ons washok en zag daar onder een tafel een houten veilingkist op zijn zijkant staan. Hmmm, dacht ik, laat ik die nou maar gewoon neerzetten zodat Nemo er in kan als het nodig is.
De volgende dag kwam jongste binnen gerend, helemaal enthousiast want Nemo had haar poesjes gekregen! En ja hoor, drie kittens lagen er. Een hele witte, een witte met grijze vlekken en zwarte vlekken in het snuitje en een grijs met witte. Heel schattig!!